DE OVEN VAN SATURNA

                                              "IF PROMOTHEUS HAD SHRUGGED

                                              LOAM WOULD HAVE STAYED BRITTLE

                                              AND MAN CLUTCHING HIS GOLD COLD

                                              HIS BONES THROWN TO WITHER"                    AESCHYLUS

               

Het leven zou een hel zijn zonder vuur.

Zeker voor pyromanen zoals wij.

Dolen zouden we over Antarctica

met lege tondeldozen.

Gelukkig is er de keramiek, een kamp

tussen aarde en vuur. Tweemaal per jaar

vullen wij onze Koreaanse éénkameroven

met uitgeholde klei en kaolien.

 

 

Daarna begint, meestal op een woensdag, het stoken.

Dat duurt door de band tot zondagavond.

Vijf dagen en nachten stoken we tot het vuur wit wordt.

Dan smelt de houtas tot glas en glazuur

en stolt de aarde tot steengoed en porselein

Afkoelen duurt altijd veel te lang.

Uitladen doen we met onze ogen dicht.

Kijken betekent ofwel doodgaan van miserie.

Ofwel sterven van geluk.

De misbaksels degraderen tot kopbrekers

voor archeologen uit het vierde millennium.

De geselecteerden bevolken de columbaria.

Voorgeborchten van de Saturna diaspora.